Om de lente te vieren: een heerlijk ervaringsverhaal van baby Luc en zijn mama💗

Dit is het verhaaltje van Luc, die thuis heel rustig en ontspannen in het water werd geboren, daar zelfs nog een half uur mocht blijven, veilig aan de navelstreng.
Daarna is hij 48 uur huid-op-huid bij me gebleven, toen pas in de luiers en langzaam los van mij…

Dat hij zich acht maanden later al een tijdje niet lekker leek te voelen was voor mij eigenlijk een beetje onvoorstelbaar…Hij had toch een heerlijke start, en we waren toch met de borstvoeding meer dan tien keer per dag bij elkaar??
Hij huilde wel wat veel, geen brullen, maar wel vaak.
Ik ging liefdevol door met borstvoeding, vaak wel vijf keer per nacht en gaf hem “all I’ve got” in alle rust, en het liefst 24 uur per dag. Hij at al vanaf een maand of vier voorzichtig mee met fruit en groenten…. Waarom was hij dan zo verdrietig?

Toen ik dit op een middag met Jeanine deelde, had ze me eigenlijk direct de Witte stemvork gegeven.
Ze opperde dat ik deze maar eens moest proberen: “Gewoon om Luc heen in zijn energieveld, of eventueel de stemvork op zijn lijfje plaatsen..”
Hmmm…
Thuisgekomen was het snel bedtijd voor de kleine man en nam ik hem èn de stemvork mee naar boven.
Luc had inderdaad een huil-moment; Hij draaide, mopperde, wilde-niet-liggen-niet-zitten-niet-gedragen-worden-en-vooral-ook-niet-worden-neergelegd…
Zucht.
Ik nam hem op schoot, gaf de stemvork een tik en zette ‘m in èèn beweging zachtjes op Luc’s slaap.

…….WoW!……

Hij was direct stil, keek volledig verwonderd om zich heen en zuchtte diep!
Niet te geloven!
Zodra de stemvork stil was, nam Luc het weer over en begon weer te huilen, dus ik zette ‘m ook op zijn andere slaap.
Met weer hetzelfde effect!

Ik deed het ook maar even bij mezelf, dat had ik nog niet gedaan, en het is inderdaad wonderlijk…die trilling, het heerlijk rustig monotone geluid… Heel erg fijn.

Luc heb ik die avond in slaap ge-tuned.
Met de stemvork op de rand van zijn bedje, en omdat die op een houten vloer staat klonk het geluid door tot beneden in de woonkamer.
Heel zacht, heel diep.

Het bleek voor herhaling vatbaar.
Ik heb het bijna een week bij elk slaapje gedaan, stemvork op zijn bedje en als hij sliep ook nog helemaal om zijn lijfje heen.
Het voelt zo goed…! Niet invasief, niet dwingend, maar heel uitnodigend en rustgevend.

Vanmiddag ben ik vergeten de stemvork terug te geven aan Jeanine… En stiekum ben ik blij dat ‘ie nog hier ligt.
…De rust van die trilling, het lijkt op de warmte die zich verspreidt door je lijf als je een slok warme drank drinkt.

En Luc, nu nèt tien maanden, voelt zich heerlijk. Hij kan zelfs inmiddels rennen.
Best een eind door het hele huis en helemaal los. Met erg grappige dikke baby-beentjes.
Hij eet als een bouwvakker, slaapt nu veel vaker als een roosje, en hij pakt zelf de stemvork van de plank.
Als hij die dan aan alle kanten heeft gevoeld met zijn mond en handen, mag ik ‘m laten trillen en stopt hij ogenblikkelijk met bewegen als ik ‘m op zijn hoofdje zet.
Echt wel erg bijzonder.

Dank je wel, Jeanine.
Als harpiste weet ik uiteraard wat trilling doet en hoe helend het kan werken. Maar jouw stemvorken zijn wel echt ànders.
Het spreekt het lijf aan op een niveau wat me met mijn harpen nog niet is gelukt… 
Wonderlijk, dank je wel.